rezco شنبه 10 دی 1384 09:12 ق.ظ نظرات ()

زنـگ خـاموش

دیری است در این سرای خامـوش

زنـگ تلـفن  صـدا  نـكرده

نشكسـته سكوت و با سـرودی

یادی  ز  گـذشته هـا نكـرده

در بسـته و دسـت آشنـایـش

بس روز و شب است وانكـرده

بیـگانه شـدست یـارو دیگـر

یـاد  از   دل  آشنـا  نكـرده

یا ایـنكه مـگر تو بـار دیـگر

بیـمـار  شـدی خدا نكـرده 

                      این هر دو  روانـگداز و تلخ است

هـر روز دم غــروبـگاهـان

این خـانه  از پر از  سـرور  مـیشد

بـس خاطـره ها كه دامن افشان

بـا نغـمه یـاد بـود مـیشد

چندان كه ز  بوسه های  خورشید

سیـمای  شـفق كبود مـیشد

«  او »  آمده بود و  زود   رفتـه

وز یاد هر آنـچه بـود مـیشد

من دل نگران چنانكه سالی  است

یك لحظه كه دیر و زود مـیشد

                         افسوس ، گذشته ها گذشته

پیـچید صدای زنـگ خاموش

خاموش نشـسته را صدا كـرد

هر گوشـه  خانه را بنـاگـاه

لـبریز  تـرانه و  نـوا  كـرد

این اوست كه در غـروب آرام

یادی ز گذشتـه های ما كـرد

با یك تلفـن تـرانه خـوانان

یكـباره چه شـورها بپا كـرد

گفتم كه گذشته باز گذشـته

این  اوست كه یاد آشنا كـرد

                       افـسوس من اشتبـاه كردم !

                                                                         

                                                    شعری از هاله (شاعر شهر ما )